Je familie: uitdaging en zegen!

In mijn werk als coach krijg ik geregeld kinderen en jongeren met intoleranties, extreme vermoeidheid, uitputting en de gevolgen van langdurige stress op consult.

Hebben deze kwalen alleen te maken met onze ongezonde levensstijl en deze van onze kinderen? Of is er meer aan de hand?
Dragen onze kinderen de lasten en lusten mee van de vorige generaties?

Jaren terug was dit laatste voor mij een onzinnig idee.

Ondertussen weet ik dat onze familie – en daarmee bedoel ik de vorige generaties – een groot impact heeft op ons huidige welbevinden.

Daarom leren we met Live The Connection aan kinderen en kleinkinderen, moeders en vaders, grootmoeders en grootvaders om diepgaand te ontstressen, zodat ze de balast die ze ‘in hun rugzak hebben zitten’ en hun kinderen en kleinkinderen automatisch aan het meegeven zijn, leren opheffen.

Genetica en epigenetica: kinderen dragen het wel en wee van de familie verder

Dat er in onze genen informatie zit die van generatie op generatie wordt overgedragen, is inmiddels gemeengoed geworden.

Dit ‘het zit in de genen’ heeft echter de betekenis gekregen: ‘Daar is niets aan te doen, pech gehad’.

Gelukkig is dit niet de hele waarheid.

Dat onze genen ons lichaam en onze geest regeren, is intussen achterhaald.

Tien jaar geleden publiceerde celbioloog Bruce Lipton zijn boek ‘De biologie van de overtuiging’. Op basis van onderzoek toonde hij aan dat onze genen reageren op opgeslagen overtuigingen.

Ben je de dochter of zoon uit een familie die zichzelf meer of net minder acht dan anderen, dan zijn deze overtuigingen meegegeven in je systeem.

Dat ‘meegegeven krijgen’ wordt epigenetica genoemd. Epigenetica zijn alle overgeërfde invloeden die niet rechtstreeks via je DNA, dus via je genen, worden meegegeven, maar via de informatie die is opslagen in de elektromagnetisch geladen lege ruimte in je cellen.

Bij de conceptie krijgt een kind naast de genetische informatie ook de epigenetische informatie mee. Er wordt vanuit gegaan dat de informatie van zo’n 7 generaties in ons huidige leven actief is.

Wat betekent dit concreet?

Ons brein is ingesteld op de beste overlevingskansen: we worden gewaarschuwd bij gevaar

Werd je voorouder in de oorlog bijvoorbeeld bedreigd en hoorde die roepen: ‘Ik vind jou wel’, dan kan deze bedreiging nog generaties later zorgen voor een onveiligheidsgevoel. De angstige overtuiging ‘Ze zullen mij vinden (en vermoorden)’ kan generaties lang, dag en nacht, voor hyperalertheid en angst zorgen.
Je zou van minder moe worden…

Ons brein is ingesteld op overleven. Alle levensbedreigende situaties worden opgeslagen in ons angstcentrum (amygdala) en doorgegeven aan onze kinderen, zodat zij gewaarschuwd zijn en niet in dezelfde levensgevaarlijke omstandigheden belanden als wij.

De manier waarop deze ‘opgepast gevaar!’ tekens worden doorgegeven is via letterlijke woorden en geluiden, kleuren en beelden, geuren, smaken en gewaarwordingen.

Zodra onze kinderen getriggerd worden door gelijkaardige zintuiglijke signalen, gaan ze in stress.

Stress heeft dus niet alleen te maken met wat er nu gebeurt. Stress is een opeenstapeling van wat er door de generaties heen via alarmsignalen is doorgegeven. Daarover zo dadelijk meer.

Ons brein houdt gelukkig niet alleen alle gevaren bij, het registreert ook de oplossingen die we vonden.

In zijn boek ‘Trauma en geheugen. Hoe brein en lichaam traumatische ervaringen levend houden’ beschrijft Peter Levine hoe iemand een vliegtuigcrash overleefde doordat ze ‘de stem van haar vader en grootvader hoorde die haar vertelden wat te doen’. Beiden hadden zo’n ongeluk zelf ook overleefd.

We dragen onze epigenetische aanpassingen over aan de volgende generatie

Onze voorouders geven ons niet alleen hun angsten en oplossingen door, die wij dan op onze beurt meegeven aan onze kinderen. We geven ook de aanpassingen in ons brein door.

Gebruikte je (groot)vader of (groot)moeder veel suiker of alcohol, dan zijn in hun brein de receptoren voor suiker verminderd. Dat heeft als resultaat dat de volgende generatie sneller uitgeput geraakt wanneer ze suiker of alcohol gebruiken.

Deze kinderen vertonen allerlei ‘compensaties’ zoals ADHD. In zijn boek Het endorfine herstelplan. Integrale epigenetica in de praktijk, vertelt Lucas Flamend hoe sinds de tweede wereldoorlog de aanpassingen van ons voedingspatroon onze kinderen zowel lichamelijk als mentaal belast.

Onze voorouders hebben ons, zonder dit bewuste te weten of te willen, opgezadeld met zowel fysieke als mentale stress.

En nu het goede nieuws.

Leren om de stress van nu en van de vorige generaties uit je systeem te halen

We kunnen onze kinderen leren om hun huidige angsten, irritaties en hyperalerte systemen op te ruimen.

We kunnen zelf leren ontstressen en deze eenvoudige methode vervolgens doorgeven aan onze (klein)kinderen. We doen dat met ‘Het ABC van ontstressen’. Dat leer je in de ‘Workshop Ontstressen’ die je zowel online als live kan volgen.

Tijdens de vierdaagse Kernmodule leer je verbindingsprocessen toepassen, waaruit blijkt dat onze (afwijkende) genen aan te passen zijn.

Gedurende de daaropvolgende tweedaagse Themaworkshop Familie haal je de opgestapelde en overgeleverde familiepatronen uit je familiesysteem. We weten dat onze geest enorm veel invloed heeft en dat deze invloed generaties lang doorwerkt.

Live The Connection doet jou aan den lijve ervaren dat ook herstel generaties verder reikt.

Verminderen we de algemene en situatiegerelateerde stress, dan nemen onze gezonde impulsen het over. Onze gezonde impulsen zijn op groei en ontwikkeling.

Belastende impulsen zijn om te keren in gezonde impulsen. Dat is het goede nieuws. We zijn geen slachtoffers van onze voorvaderen, we co-creëren ons eigen leven!

Marina Riemslagh, PhD

Posted in

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Op de hoogte blijven?

!
!
!
Something went wrong. Please check your entries and try again.
Scroll naar top